„Wiersz na śmierć” to niezwykła opowieść o biskupie Andrzeju Łaskarzu, człowieku, który wyprzedzał swoje czasy, przedstawiona w czterech częściach przez Koniński Teatr Tańca. Spektakl przygotowany pod kierownictwem Katarzyny Łapaj-Strzykowskiej, zaprezentowany 25 czerwca 2026 roku w średniowiecznym otoczeniu Muzeum Okręgowego w Koninie, stał się nie tylko artystyczną interpretacją historii jednej z najwybitniejszych postaci średniowiecznej Europy, ale również próbą odnalezienia współczesnego języka dla opowieści o wierze, służbie i dziedzictwie.

Tytuł spektaklu odwołuje się do średniowiecznego utworu „Wiersz na śmierć Andrzeja Łaskarza z Gosławic”, napisanego w 1426 roku przez Marcina ze Słupcy. To właśnie tam historia tej opowieści bierze swój początek i po sześciu wiekach symbolicznie zatacza koło, wracając do miejsca, z którym była związana – zamku w Gosławicach, gdzie ponownie wybrzmiała. Ale „Wiersz na śmierć” nie jest jednak jedynie spektaklem o historii. To przede wszystkim refleksja nad pamięcią, przemijaniem i siłą jednostki, która potrafi pozostawić po sobie ślad trwalszy niż czas.

Punktem wyjścia do konstrukcji spektaklu stała się data śmierci biskupa – rok 1426. Katarzyna Łapaj-Strzykowska nadała jej wymiar symboliczny, odwołując się do inspirującej od wieków numerologii. „Szóstka” oznacza sześć stuleci, które minęły od śmierci Andrzeja Łaskarza. „Dwa” odwołuje się do dwóch wielkich dzieł istniejących obok siebie – kościoła św. Andrzeja w Gosławicach oraz sąsiadującego z nim średniowiecznego zamku. „Cztery” symbolizuje cztery części spektaklu, poświęcone religii, wierze i wartościom będącym dla ludzi tamtej epoki siłą napędową życia. I wreszcie „jeden” – jeden człowiek: Andrzej Łaskarz, postać wizjonerska, oddana służbie Kościołowi i ojczyźnie, jeden z najwybitniejszych umysłów Europy swoich czasów.

Realizacja spektaklu stanowiła ogromne wyzwanie zarówno pod względem formalnym, jak i treściowym. W warstwie choreograficznej widzowie mogli zobaczyć wiele interesujących i odważnych rozwiązań ruchowych. Szczególnie mocno wybrzmiały części „Kyrie” oraz „Zamek”. Pierwsza z nich urzekała przetworzoną i na nowo skomponowaną formą fragmentów mszy świętej, budując przestrzeń niemal mistyczną. Z kolei „Zamek” zachwycał rytmiczną, pulsującą strukturą muzyczną oraz niezwykle świadomym wykorzystaniem elementów scenografii, które w tańcu zyskiwały nowe znaczenia i stawały się pełnoprawnymi uczestnikami opowieści.

Za choreografię i reżyserię odpowiadała Katarzyna Łapaj-Strzykowska, muzykę stworzyli Kajetan Pilarski, Krystian Łuczak oraz Katarzyna Łapaj-Strzykowska. Projekt został zrealizowany w ramach Stypendium Prezydenta Miasta Konina w dziedzinie kultury, przyznanego Katarzynie Łapaj-Strzykowskiej na rok 2026. Organizatorami wydarzenia były Koniński Teatr Tańca i Muzeum Okręgowe w Koninie.

Krzysztof Pydyński

Zdjęcie – Mirosław Jurgielewicz